Vrijheid

De klok slaat net twaalf uur en het is inmiddels 5 mei. Om iets voor 8 vanavond zat ik met mijn meiden van 4 en 6 te kijken naar de nationale herdenking. Ik legde ze wat uit over de betekenis en vertelde dat we na de trompet 2 minuten stil moesten zijn. Terwijl op het veldje voor ons vakantiehuis de kinderen nog tegen een bal stonden te trappen hielden wij ons stil. Van huis uit mee gekregen en we geven het door. Het is zo belangrijk om de waarde van vrijheid te blijven benadrukken. Vanzelfsprekend is het namelijk niet. Zo ook de vrijheid van meningsuiting. Een begrip dat de laatste tijd veelvuldig de revue passeert. Onze vrijheid om overtuigingen kenbaar te maken en kennis te nemen van meningen van anderen. Een groot goed dat we moeten koesteren. Alleen zijn we allemaal wel volwassen en zelfkritisch genoeg om hiermee om te kunnen gaan? Want wat is eigenlijk de definitie van een mening, wat kun en mag je wel/niet zeggen? Het meest recente voorbeeld in deze discussie is wellicht de Duitse “televisiekomiek” Jan Böhmermann. Hij beroept zich op zijn vrijheid van meningsuiting voor wat betreft zijn tenenkrommende betoog over de Turkse geitenneuker Erdogan. Niet dat ik Erdogan op een voetstuk plaats (daar duw ik hem ook liever vanaf), maar het doelbewust beledigen, uitdagen en schofferen van mensen is wat mij betreft geen overtuigende mening. Dit valt buiten deze categorie. Hans Teeuwen doet er daarna ook nog eens een schep bovenop. Waarom vraag ik mij dan af. Ik ben groot fan van Hans Teeuwen in zijn vroege jaren, maar vanaf Industry of Love raakte ik hem kwijt. In 2011 ben ik nog naar spiksplinter geweest, alleen deze show heb ik met pijn en moeite uitgezeten. Wat is het toch met al die cabaretiers die mensen zo vreselijk moeten beledigen? Grof zijn scoort tegenwoordig, terwijl de echte humor juist in de eenvoud zit. Kijk naar Finkers of de grootmeester Toon Hermans.

Een ander (pijnlijker) voorbeeld is Charlie Hebdo met haar welbekende cartoons. Ik heb de nodige illustraties gezien, maar ik snap ze niet. Qua inhoud wel, maar ook hier vraag ik mij af; “waarom? Af en toe shockeren mag, en zeker met een humoristische ondertoon, maar bepaalde groepen (we weten allemaal welke) kunnen hier gewoonweg niet mee om gaan. Is het dan zinvol om hiermee door te blijven gaan, wordt de wereld echt beter van deze prents of is het misschien verstandig om even een pas op de plaats te maken en de lieve vrede te bewaren? Zoals vele politici de laatste maanden al roepen deel ik de mening dat we nooit moeten buigen voor terreur en altijd het vrije woord moeten blijven verkondigen, maar gericht provoceren lokt helaas bij sommige reacties uit.

Wanneer ik op straat willekeurige voorbijgangers zou beledigen of erger nog hun familie of geliefden bespot, dan kan ik ongetwijfeld rekenen op een klap voor m’n bek of een geweldige scheldkanonade. En terecht! Alleen kan ik dan ook een beroep doen op mijn vrijheid van meningsuiting? Waarschijnlijk (en ik hoop van) niet, maar waarin onderscheidt dit voorbeeld zich dan van hetgeen Dhr. Böhmermann doet? Ik zal het allemaal wel niet begrijpen, maar de term vrijheid snap ik maar al te goed. Vrijheid is een prachtig bezit. Vrijheid maakt ons sterk, als we er maar zorgvuldig mee om blijven gaan.


Deel dit artikel:

It’s the most wonderful time

Inmiddels zijn alle blaadjes wel gevallen en is het kwik gedaald richting vriespunt. Ik heb de sloffen uit de kast getrokken en trakteer mezelf op een kop warme chocolademelk. Kortom, de herfst hebben we achter ons gelaten en eindelijk staat de kerst voor de deur. En zoals Andy Williams ooit zong: “it’s the most wonderful time of the year”.
Sommigen haten het en anderen leven er juist naartoe. Mij kun je absoluut onder de laatste categorie scharen. Kerstmis, ik houd ervan. Mocht je jezelf ooit hebben afgevraagd wie die idioten zijn die op 6 december overschakelen naar Skyradio om de ganse dag uitgekauwde kerstmuziek te horen? Geen idee wie het allemaal zijn, maar ik ben er één van. En als het me even niet bevalt dan slinger ik gewoon nog een keer Michael Bublé – Christmas erin. Ook als ik tijdens het zappen op Home Alone of The Muppet Christmas Carol stuit ben ik gewoon een kijkcijfer.

Overigens heb ik geen hekel aan de lente en de zomer, maar voor mij heeft kerst gewoon een bepaalde charme. Dat traditionele. Heerlijk samenzijn met mensen die je lief hebt. Stilstaan bij het afgelopen jaar en even een trap op de rem voordat we weer het nieuwe jaar in denderen.

Misschien moet ik maar eens gaan slapen, want morgen mag ik weer een deurtje van de adventskalender openen.


Deel dit artikel:

Parijs

Ik schrijf wanneer ik de drang heb woorden op papier te moeten zetten.Geen wekelijks blog of vooraf geïnitieerde teksten, maar gewoon schrijven vanuit gevoel. Dit is weer zo’n moment.

Na een gezellig avondje carnaval kom ik thuis en bekijk snel even het nieuws. Een directe confrontatie met de keiharde feiten van de aanslagen in Parijs is het gevolg. Met een kronkel in mijn maag en een niet te beschrijven misselijkheid neem ik de cijfers in me op. Meer dan 140 doden, tientallen gewonden, liefdes uiteen gerukt en vrienden verloren. Een woord;Ongeloof.

Het gaat er bij mij niet in dat dit daden zijn uit geloofsovertuiging. Bestaat er nou echt een geloof dat zo wreed en idioot is dat het doden van medemensen goeddunkt? Hoe kun je nou trots zijn op het afschieten van een vader van 3 kinderen, een zwangere vrouw of een verliefde student? Wat geeft een terrorist het recht te denken te kunnen beslissen over leven en dood?

Ik ben niet agressief en ook niet van het kaliber “kwaad met kwaad vergelden”, maar de tijd is daar. De tijd dat we ophouden met denken dat we alles politiek kunnen oplossen. De tijd dat Rusland en de VS stoppen met elkaar te treiteren op de meest kinderachtige manier. Het moment is daar om de handen ineen te slaan en dit tuig uit te roeien en als VN een keihard statement te maken. De wereld staat in brand en we hebben elkaar nodig om dit te blussen.

Dus schuif die zwarte pieten discussies opzij. Als mijn kinderen het Sinterklaasfeest ook leuk vinden met een witte Pietje Paniek, wie ben ik dan om hier moeilijk over te doen. Hoe belangrijk kan deze discussie nog zijn in het perspectief van de gebeurtenissen van deze avond? Als wij mensen uit oorlogsgebieden kunnen helpen door ze onderdak en voedsel te geven, laten we dat dan vooral doen. Help senioren oversteken, doe een gift aan een goed doel of wordt vrijwilliger bij de sportclub. Beteken iets voor elkaar.


Deel dit artikel:

Bekende nietsnut

Wat is dat toch met ons Hollanders? Soms bekruipt me het gevoel dat we worden dom gehouden en dat we dat stiekem best prettig vinden. Hoe verklaar je anders de successen van al die smakeloze programma’s als Sterren springen, Utopia en wie is de Sjaak. Om maar niet te spreken over de trend rondom realitysoaps. Mensen die werkelijk niets in hun leven hebben gepresteerd krijgen een platform om hun domheid te verspreiden. De rotzooi die over het scherm vliegt is ongekend. KPN vroeg mij laatst of ik een extra zenderpakket zou willen. Hoezo, zodat er nog meer afval mijn huiskamer in geslingerd kan worden? Al jaren is het aanbod op de commerciële zenders niet om aan te zien, maar na Oh Oh Cherso is de neerwaartse spiraal nog verder ingezet. Helaas is de weg naar boven nog lang niet in zicht. Wat maakt het nu zo aantrekkelijk om naar mensen als Barbie, Roy Donders, Britt en Imke en de familie van der Meijde te kijken? Oké, een Andy van der Meijde heeft vroeger wel aardig tegen een balletje kunnen trappen, maar heeft zijn carrière compleet vergooid door zijn manier van leven. Prima rolmodel.

Vanmorgen las ik, op de site van de Telegraaf (ook een heerlijk intelligente krant), dat SBS met een nieuwe show komt. Hierin zullen Boer Geert, Peter R. de Vries en Sabia Engizek acte de présence geven? Fantastisch, we bieden labiele figuren een podium om nog meer de aandacht op ze te vestigen. Kanttekening: Ze worden er nu voor betaald! Peter R. de Vries mag dan in het verleden best wel wat credits hebben verdiend, maar tegenwoordig is hij zo mediageil dat hij al komt opdraven voor een glas bier en een portie bitterballen. Maar goed, hij is natuurlijk wel een kenner…..van alles. En als je het bed hebt gedeeld met 2 voetballers ben je blijkbaar ook de aangewezen persoon om deel uit te maken van een “deskundig panel”.

Het moge duidelijk zijn, in deze tijd hoef je niets te kunnen om op TV te komen. Kijk maar eens naar de vele ondermaatse presentatoren en presentatrices die ons land rijk is. Waar vroeger presenteren een vak was krijg je tegenwoordig een microfoon in je hand gedrukt als je een goede sextape hebt gemaakt of met je dronken kop brakend op een trottoir bent gefilmd. De Mies Bouwmans onder ons zullen hier met afschuw naar kijken. Wat verlang ik terug naar de tijd van Eén van de acht, Teds Familie Spel Show, De Willem Ruis Show en de AVRO’s Wie-kent-kwis, en toen was ik nog niet eens geboren.

Toch stelt het me ook wel gerust. Mocht ik ooit zonder werk komen te zitten, dan laat ik me in de blote kont op een schommel filmen en ligt er ook voor mij een glansrijke TV-carrière in het verschiet. Maar tot die tijd heeft de term BN-er voor mij toch een andere betekenis; Bekende Nietsnut


Deel dit artikel:

Heb uw naaste lief

Het nieuws wordt momenteel gedomineerd door alle ophef omtrent de opvang van vluchtelingen. Mensen worden bang wanneer een grote groep onbekenden hun directe leefomgeving betreedt. Deze angst is begrijpelijk, maar waar men te weinig bij stil staat is de angst van de vluchteling. Bedenk eens goed hoe bang je moet zijn om alles wat je hebt, een vertrouwde leefomgeving, onderwijs, werk, familie en vrienden, achter te laten om naar een ander land te vluchten. In dat land wacht je de afgunst van veel mensen en een sporthal met honderden veldbedden waar je met je gezin moet verblijven. Geen privacy, geen school, geen vertrouwde omgeving en bovenal onzekerheid. Hoezo gelukszoekers? Ach, misschien begrijp ik de definitie van geluk niet, dat kan natuurlijk ook.

Vandaag op de radio wordt het nieuws begonnen met de zoveelste doodsbedreiging aan een wethouder. Bizar. Ik kan er niets aan doen, maar uit de interviews die worden afgenomen kun je opmaken dat het gaat om PVV-stemmers. Daar zit misschien wel mijn angst. Dat deze groep te groot begint te worden. Wilders is niet de oplossing! Op sommige vlakken heeft hij misschien best een punt, maar om hem nu als serieuze politicus te zien. Wilders dient al een motie van wantrouwen in als bij een collega de stropdas scheef zit. Natuurlijk heeft ons huidige kabinet ook haar beperkingen, maar maakt het tegenwoordig uit wat je als politicus of bestuurder beslist? Volgens mij niet, want zodra je de kop boven het maaiveld uitsteekt wordt hij subiet afgehakt. Iedere beslissing die wordt genomen leidt tot protest. En dat begint onderhand toch wel een beetje des Nederlands te worden. Of het nu gaat om de vluchtelingenstroom, zwarte piet, de opvolging van K3 of het Nederlands Elftal. Zeuren, zeiken en mopperen is wat we het liefst doen. (En daar is Facebook een fantastisch medium voor)

Johnny de Mol won gisteren met zijn programma SynDROOM, zeer terecht, de gouden Televizierring. Zijn speech sloeg de spijker op z’n kop. Hij noemde respect, liefde en humor. Drie dingen die tegenwoordig ver te zoeken zijn in de maatschappij. Hij droeg de prijs daarom op aan verdraagzaamheid, om af te sluiten met de woorden: “Laten we lief zijn voor elkaar”. Beter had hij het volgens mij niet kunnen zeggen. Het leven is te mooi om het elkaar allemaal moeilijk te maken. Discussie mag, kritiek op zijn tijd ook, maar ga vooral de dialoog aan en houd daarbij in het achterhoofd…..heb uw naaste lief.


Deel dit artikel: